Ga direct naar de ANTI-MEMO'S of ...

... lees vooraf dit (1)
Tot voor kort had elk zichzelf respecterend bedrijf een uitgebreide memo cultuur. Dag-in dag-uit werden talloze memo's bedacht, geschreven, verzonden, in vakjes geduwd en daar weer uitgetrokken. Tot meerdere eer en glorie van, tja, van wie eigenlijk? Officieel omwille van de efficiency, van een beter functioneren, van de interne communicatie, enzoverder. Maar dat is slechts uiterlijke schijn. In essentie gaan memo's nergens over, behalve over de memoschrijver zelf die wil laten weten dat hij of zij ook nog bestaat, ook nog op het bedrijf werkt en toch zeker wel nuttig werk verricht. Nuttig zeker en vast, want hé, lees er mijn memo maar op na.
Dat was tot voor kort, tot de computer zijn intrede deed en de papieren memo een anachronisme werd. Maar heeft die communicatie via het beeldscherm echt zoveel veranderd? De klerken hebben eeuwen geleden het land van Sumer verlaten, ze zijn uitgezwermd over de wereld en ze hebben zich vervolgens genesteld in de virtuele wereld. De klerken zijn alles behalve verdwenen, ze hebben zich enkel van een ander wapen voorzien. Aan de inhoud is niets veranderd. E-mails gaan -volledig in lijn met de memo's van gisteren- nog steeds nergens over, ze gaan over niets. Tot meerdere eer en glorie, zo hoort het, van de bureaucratische machine. (datapanik.org)

... en lees vooraf dit (2)
De anti-memo's werden geschreven door R.B.
Ze zijn verschenen in het tijdschrift Beeldaspecten in de periode 1996-1997.
Van de 13 oorspronkelijke anti-memo's hebben we er 10 van de vergetelheid gered.
Ze werden overgenomen en schermklaar gemaakt door datapanik.org.
Bij elke anti-memo hoorde ook een beeld uit een project van de Bulgaarse kunstenares Rumiana Popova. Die foto's werden nog niet opgenomen in de webversie van anti-memorandum.

Lees dan nu de ANTI-MEMO'S.