Cookies surfen met ons mee

De Standaard van 23 maart 2011 over tracking cookies:

Overal waar we gaan op het internet, worden we in de gaten gehouden. Want adverteerders willen zo veel mogelijk over ons weten. Zowel in Europa als Amerika wil de wetgever dat aan banden leggen. De reclamesector wil liever zichzelf reguleren.

Lees het volledige artikel hier.

Het artikel vertelt onder andere het verhaal van Rapleaf, een bedrijf dat gegevens uit allerlei bronnen samenvoegde tot ijzingwekkend gedetailleerde databases. Rapleaf koppelde Facebookprofielen aan gegevens uit tracking cookies. Zo slaagde het erin om een database samen te stellen waarin niet alleen namen en e-mailadressen, maar ook politieke voorkeuren werden bijgehouden. Handig om te verkopen aan campagne voerende politici.

Opt-in

Wat ons betreft is er maar één mogelijke oplossing voor de ellende van de tracking cookies. Niet door te werken met een opt-out, zoals van een aantal kanten (waaronder die van de reclamewereld) voorgesteld wordt, maar door te werken met een opt-in voor tracking cookies. Wie gevolgd wil worden, moet daar zelf toestemming voor geven. Wie dat niet expliciet doet, krijgt dus geen tracking cookie op de computer. Logisch, want anders dan de ‘klassieke’ cookies brengen tracking cookies het surfgedrag in kaart. Daardoor horen ze eigenlijk thuis in dezelfde categorie als de spyware – zoals het voorbeeld van Rapleaf aantoont. Schadelijk voor de privacy en dus dumpen maar, die handel.

Meer info vind je onder meer bij epic.org en bij de Electronic Frontier Foundation.

3 REACTIES

  1. Laten we hier wel even duidelijk het onderscheid maken tussen de “gewone” cookie en de tracking cookie. Het is helemaal niet zo dat de meeste cookies ook maar enigszins kwaadwillige bedoelingen hebben. De gemiddelde cookie dient om (wille van technische redenen) het gebruik van een website eenvoudier te maken. Het HTTP protocol is immers niet in staat om een sessie bij te houden, en dus worden cookies gebruikt om hier een mouw aan te passen.

    De meeste van die cookies dienen dan ook gewoon om een website bruikbaarder te maken. Ze laten de gebruiker zien, bijvoorbeeld, welke berichten hij al gelezen heeft of met welk dossier hij aan het werken is in een webapplicatie. Deze cookies kunnen alleen uitgelezen worden door de website zelf.

    De tracking cookies daarentegen worden op meerdere sites uitgelezen (bijvoorbeeld op elke website waar google ads op staan). Die hebben geen enkel technisch nut en dienen helemaal niet om het leven van de websitegebruiker aangenamer te maken.

    Nogmaals, laten we niet alle cookies over een kam scheren, want voor we het weten gooien we het kind buiten met het badwater.

    Zowat elke browser die niet rotslecht is is in staat om “third party cookies” te blokkeren. Dit lost in één klap bijna alle tracking-cookie problemen op zonder al te veel andere websites stuk te maken.

  2. Klopt. We hebben het hier (en in verwante posts) telkens over tracking cookies en willen zeker niet alle cookies over een kam scheren. Dat de gemiddelde cookie het leven van de surfer makkelijker maakt, klopt ook wel. Hoewel gemakzucht natuurlijk niet altijd een goed argument is. Zoals webshops er vandaag uitzien, kunnen ze inderdaad niet zonder cookies. Maar zal dat in de toekomst nog zo zijn? En voor veel andere sites geldt dat cookies eigenlijk weinig extra bijdragen aan het surfcomfort en het surfen hoogstens met een paar seconden versnellen. Zou hier wat meer privacy by design niet op zijn plaats zijn? Maar ok, dat is inderdaad een compleet andere discussie dan die rond de tracking cookies.

    Blijft het feit dat tracking cookies wat ons betreft gerust verboden mogen worden. En als dat niet haalbaar zou zijn, dan maar plan B, namelijk een opt-in voor tracking cookies. Wie per se achtervolgd wil worden, moet daar op zijn minst eerst toestemming voor geven. Zoniet is het stalking en bij mijn weten is dat nog altijd strafbaar – ook al stalk je onder het mom van een sjieke marketing term.

Comments are closed.